Ver. 1.0 Beta, Nie masz kompilatora? Teraz możesz pisać skrypty ONLINE! Wersja podstawowa -nie zawiera wszystkich poleceń Pascala. Służy do nauki podstaw

Budowa napisu


Każdy napis -czyli zmienna typu string jest w pewien sposób zapisywana w pamięci komputera. Składa się przeważnie z 256 bajtów. W Pascalu pierwszy z nich przechowuje długość napisu, a reszta sam napis jako zbiór znaków typu 'char'.


Dla zmiennej o nazwie: 'napis' o wartości 'Ala ma kota' wygląda to tak:


Nr bajtu
0

1

2

3

4

5

6

7

8

9

10

11

Co  przechowuje

Długość
napisu,
czyli
liczba
11

A

l

a


m

a


k

o

t

a


Programista ma dostęp do każdej z tych liter za pomocą odwołania takiego jak w tablicy. Gdy chce wyświetlić pierwszą literę w tej zmiennej, może napisać


WriteLn(napis[1]);

Gdyby napisać tzw. rzutowanie (zmianę typu: char na byte) elementu o indeksie 0


WriteLn(Byte(napis[0]));

Otrzymamy 11, czyli to samo, co gdybyśmy napisali:


WriteLn(Length(napis));

Gdybyśmy chcieli więc wyświetlić ostatnią literę zmiennej napis, wystarczy napisać:


WriteLn(napis[Length(napis)]);

A dlaczego nie można wpisać WriteLn(napis[11]); ? To proste, możemy, ale nie zawsze by to była ostatnia litera napisu, dlatego, bo zawartość zmiennej może przecież być inna! Gdy piszemy programy, muszą być one zawsze elastyczne. Nie mogą działać tylko dla jednego przez nas określonego założenia.


Jak zbadać ostatnią literę wczytanego z klawiatury imienia? Teraz jest to proste


ReadLn(napis);
WriteLn(napis[Length(napis)]);

Programy ON-LINE!

Strona korzysta z plików cookie w celu świadczenia usług Google (reklamy, statytyki) oraz Facebook. Jeśli chcesz zablokować pliki cookies wyłacz je w swojej przeglądarce. Potrzebujesz pomocy? kliknij